* สืบเนื่องด้วยความปากหมาของตัวเอง รำคาญกระแสแย่ๆในสังคมออนไลน์ เลยทำให้ชอบไปปะทะทางอารมณ์และข้อคิดเห็นกับคนอื่นบ่อยๆ จนเริ่มจะเคยชินขึ้นมาบ้าง แต่เพราะพื้นฐานเป็นคนโทสะจริต เลยฉุนเฉียวง่ายกว่าชาวบ้านเขา   คราวนี้ขอนำประสบการณ์ที่ผ่านมา บอกเล่าในมุมมองของตัวเอง  จากแก่นแท้ของตัวเองดูบ้าง

 

สันดานไทยๆในโลกไซเบอร์

 

- ความคิดเห็นเรื่องทำนองนี้ผุดขึ้นมาสะกิดอารมณ์ผมเรื่อยๆ เอามาคิดดูจนตกผลึกบางส่วนแล้ว คราวนี้จึงขอพูดถึงสันดานคนไทยแบบยาวๆเสียหน่อย ถ้าจะอ่านละก็ เตรียมตัวให้ดีเพราะร่ายยาวแน่ๆ

- คนไทยเป็นพวกมีของดีอยู่กับตัว แต่กลับนิยมของไกลตัวกันเสียมาก แ่น่นอนว่าผมก็ด้วย ทุกคนต่างก็มีสันดานแบบนี้ในตัวอยู่ที่ว่าจะมีมากหรือน้อย เห็นหรือไม่เห็นเท่านั้น (หลายคนคงสงสัยว่าในเมื่อมองแต่เรื่องแย่ๆ จะเอามาพูดทำไม นั่นละ อีกสันดานคนไทยมาแล้ว ชอบแต่เรื่องดีๆ เรื่องแย่ๆก็ฝังลงดิน ทำเป็นไม่สนใจ ต้องรอจนมันเดือดร้อนถึงตัว ค่อยมาคิดแก้ไข นั่นแหล่ะไทยแท้)

- แต่พอเป็นของไทยกันเองกลับถูกตรวจสอบอย่างละเอียดโดยใช้ มาตรฐานไกลตัว (อีกแล้ว) จริงๆก็ไม่ได้เสียหายอะไรหรอกครับ การถูกวิเคราะห์ วิพากษ์ วิจารณ์หนักๆ น่ะ เพียงแต่ว่่าในฐานะของคนผลิต ต่างคนต่างก็มีพื้นฐานต่างกัน ใช่ว่าทุกคนเป็นมนุษย์เหล็กไหล หัวใจกล้าแกร่งประดุจภูผาเสียทุกคน และส่วนมากงานที่โดนกระทำก็มักเป็นก้าวแรกในการเริ่มต้นผลิตงานเสียด้วย เรียกได้ว่าวัดใจกันตั้งแต่เพลงดาบแรก ใครมีช่องโหว่ให้ฟันก็สมควรตายไปซะ ...ในความคิดเห็นของคนบริโภครึเปล่า...

(ส่วนตัวในมุมมองผู้ผลิตของผมไม่ได้อยากได้คำชม หรือ ยกย่องสรรเสริญ แต่อยากได้ความคิดเห็นเพื่อแนะนำ ปรับปรุง พัฒนา สร้างสรรค์ ผลงานต่อไป ไม่ใช่การใช้อารมณ์หรือมุมมองส่วนตัวมาถล่มให้ย่อยยับพินาศไป  ผมพอจะแยกออกระหว่าง คนพูดตรง พูดแรง หรือปากหมาออกนะ ยกเว้นแต่คนที่ดัดจริตแสดงออกไม่ตรงกับใจจริง พวกนี้ถึงจะอ่านคนเก่งแค่ไหน ก็ไล่ลำบาก)

- พอเจอแบบนี้เข้าไปบ่อยๆ ผู้ผลิตบางส่วนก็เิ่ริ่มขยาด แหมทำเองคิดเอง ยังโดนซะพรุน สู้ตามกระแส ตามตลาดความนิยมกับผู้บริโภคไปดีกว่า อย่างน้อยถึงไม่ดังก็พออยู่ได้ล่ะนะ  ส่วนพวกที่ยังยืนหยัดในแนวทางของตนต่อไปได้ ถ้าไม่ดังก็ต้องมุดลงดิน หากินเลี้ยงพอเลี้ยงปากเลี้ยงท้องไปวันๆ

- ส่วนมากก็จะเป็นกันแต่ผู้บริโภค ประเภทที่รอจะเสพกันอย่างเดียว ก็ว่ากันไปตามมุมมองคนเสพ แต่คนผลิตก็มีมุมมองของตนเองเช่นกัน ปัญหาจึงอยู่ที่ว่าความต้องการของทั้งสองฝ่าย จะเข้ากันได้มากน้อยแค่ไหน  ก็แปลกเหมือนกันที่คนไทยพอไม่ชอบ ก็บ่น ก็ว่า ก็ด่า (ปกติของคนเราซินะ) ในเมื่อไม่ชอบ ไม่มีคนทำแล้วทำไม ไม่ทำขึ้นมาเองละครับ ดีกว่าเอาเวลามาบ่น (ผมก็เป็น)  นี่ก็เป็นอีกหนึ่งสันดานแบบไทยๆ เช่นกัน ที่ถ่วงพัฒนาการสร้างสรรค์ในหลายๆด้าน

*** ในเมื่อบอกให้ทำ แต่ไหงผมถึงยังมามัวบ่นให้ยืดยาวเยิ่นเย่ออยู่เพื่ออะไร ...กรุณาอ่านเจตนาในตอนท้ายเอนทรี่ จักเข้าใจเพิ่มขึ้น ***

 

- ผลงานหรือสินค้าทั้งหลายพอตามกระแสตลาด ก็เริ่มขาดความหลากหลาย มีน้อยมากที่ดูแตกต่าง ส่วนมากก็ต่างแค่เปลือก เนื้อในก็เดิมๆ ตอบสนองกิเลสเดิมๆ แก่ผู้บริโภคเดิมๆ  เริ่มกลายเป็นว่าผู้บริโภคกำหนดแนวทางการผลิตสินค้าได้แล้ว ซึ่งมันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรไปเสียหมด เพียงแต่ในบางกลุ่มสินค้า มันทำให้ล่าช้าในการพัฒนาสู่ก้าวต่อไป เพราะไร้คู่แข่งอย่างแท้จริง

"ความหลากหลายเป็นธรรมชาติของสรรพสิ่ง ไม่มีดี ไม่มีเลว แต่มีไว้เพื่อให้สรรพสิ่งดำรงอยู่ต่อไป" ที่ว่าไปนั้นเป็นเรื่องของธรรมชาติ ซึ่งอยู่รอบตัวเราเสมอ  ซึ่ง...

ความหลากหลายอาจดูวุ่นวาย มากเรื่อง ไร้สาระก็ได้

...หรือจะดูสวยงาม มีคุณค่า น่าหลงใหล ก็ได้อีกเช่นกัน

   เพราะถึงจะหลากหลายมากแค่ไหน คนเราก็มีข้อจำกัดในการรับรู้อยู่แล้ว เราจึงเลือกที่จะรับรู้ และส่วนมากก็เลือกที่จะรับรู้ในสิ่งที่พึงพอใจ หรือต้องตรงกับอารมณ์ของเรา   ...แต่นั่นคือความต้องการที่แท้จริงสำหรับเราหรือเปล่า ?  เพราะโลกเราขณะนี้มีสิ่งชี้นำสำเร็จรูปอยู่มากมาย และนั่นทำให้ความหลากหลายเริ่มลดลง ผู้คนดำรงอยู่ด้วยกระแสตลาด มากกว่าดำรงอยู่ด้วยตัวตนที่แท้จริง

- นั่นคือคำอธิบายสันดานอีกอย่างของคนไทย ที่มักตามกระแสโดยไม่ได้ไตร่ตรองด้วยตนเองก่อน กลายเป็น "พวกมาก ลากไป"   พอมีคนแย้งขึ้นมา ก็กลายเป็นคนวงนอก ไม่ใช่พวกเราไปเสียหมด รังเกียจเดียจฉันท์จนขัดแย้งบาดหมางตามมาโดยไม่ทันฉุกคิดกันก่อนว่า ที่เห็นต่างนั้นจริงเท็จแค่ไหน เอาแต่อารมณ์ตนเป็นที่ตั้งแล้วตัดสินเดี๋ยวนั้นกันเลยทีเดียว ที่บอกแบบนี้เพราะผมก็ทำอยู่บ่อยๆ และในขณะนี้ผมก็เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง บอกเล่ามุมมองของตัวเองอยู่เช่นกัน

 

....... นั่นคือ สันดานคนไทยปัจจุบัน ใช่หรือไม่ !? ตอบตัวคุณเองก่อน มาตอบผม .......

เพราะผมก็กำลังตอบตัวเองอยู่เช่นกัน

 

....... มองให้ดีแล้วคุณจะเห็น"ป่ากว้าง" มากกว่าแค่ "เปลือกไม้" .......

 

 

 

 

 

 

**********บอกเล่านอกกรอบ*********

- เอนทรี่นี้จงใจดักรอ คนตามกระแสทั้งหลาย ไม่มีเจตนาแอบแฝงที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ทางการเมืองในขณะนี้แม้แต่น้อย แต่มีเจตนาหลักอยู่ที่พฤติกรรมการแสดงออกบนโลกไซเบอร์ของคนไทยในมุมมองหนึ่งเท่านั้น

- เอนทรี่นี้ เจตนาให้อ่านแล้วเครียด เครียดในการคิดไตร่ตรอง กระจ่างแก่ใจตนแล้วจึงจะหายเครียด

- เอนทรี่นี้ ไม่มีเจตนาชี้นำหรือหาแนวร่วม ไม่บังคับให้ต้องเห็นด้วยแต่อย่างใด ผมเคารพในการตัดสินใจเลือกรับรู้และเข้าใจของผู้อื่น เช่นกัน

- ไม่ใช่อ่านแล้วเครียด เพราะยึดอารมณ์ตนเป็นที่ตั้ง ตอบกลับด้วยความขุ่นมัวแต่สะใจ(ในกิเลส)ตน ไม่เกิดประโยชน์อันใด ไม่สร้างสรรค์อะไร มีแต่ทางเสื่อม  ถ้าคิดดีแล้ว จงตอบ เพราะนั่นคือตัวตนแท้จริงของคุณ

- เอนทรี่นี้ ไม่ได้ตามกระแสหรือสร้างกระแสให้ตนเองเด่นดัง เพราะบล็อกนี้ร้างเป็นนิจ ป่าช้าเป็นปกติสุขนานแล้ว และเจ้าของบล็อกก็ปลงแล้ว โปรดรับทราบตามนี้

- เอนทรี่หนักหัวแบบนี้ คิดว่าคงไม่มีคนตอบ คนที่ตอบถ้าไม่มีเจตนาแฝงก็คงเป็นผู้ที่ไตร่ตรองดีแล้ว 

 

**************สุดท้ายนี้ หวังว่าคงไม่เจอเกรียนมาตอบนะ**************

Comment

Comment:

Tweet

- ไม่เป็นไรครับ พอดีแนวร่วมกลัวตะขาบเหมือนกัน แถมบล็อกก็ร้างๆเหมือนกันด้วย ชินละครับ อยุ่มา3 ปี แต่มีเอนทรี่ไม่ถึง 100 เลย ดองสุดๆ

#6 By [Mr.O] on 2008-12-10 00:19

อ่า...เอ่ออ...

คือ จาเข้ามาขอบคุนที่แวะมาเยี่ยมบล็อคอันแสนร้างน่ะค่ะ ^^"

ขอบคุนนะคะสำหรับคอมเม้นเรื่องตะขาบ - -*
ว่าแร้วก้อขนลุกไม่หาย T T

#5 By *aL~MoND* on 2008-12-09 21:31

ปล. ปกติเป็นคนเรียบร้อย ไม่ใช่เกรียนนะคะ
ว่าแล้วก็แอบย่อง ๆ ๆ ออกไปก่อน sad smile

good night และสวัสดีวันพ่อแห่งชาติค่ะ double wink

เอนทรีนี้ เข้ามาเขียนคอมเมนต์โดยไม่ได้คิดอะไรมากเลย...

แห่ะ ๆ ๆ รึลืมวิเคราะห์เจตนาก็ไม่รู้

ช่วงนี้ไม่เครียด ๆ ก็เลยแว๊บมาทักทายค่ะ...

เข้ามาตอบแบบไม่มีสาระอะไรเลย...
อย่าเพิ่งด่ากันกลับน๊า.. sad smile กลัวนะคะเนี่ย
อากาศเย็น แล้วเนอะ...รักษาสุขภาพค่ะ...
(จาโดนข้อหา ตามกระแสโดยไม่ได้ไตร่ตรองด้วยตนเองก่อน
กลายเป็น "พวกมาก ลากไป" รึป่าวเนี้ย... )


ปล. มาตอบเป็นเพื่อน คห.ที่ 1 ด้วย... big smile

- ลืมบอกกลุ่มเป้าหมายที่พูดถึงไปนิดนึง สันดานที่ร่ายมาหมายรวมถึงการทำกิจกรรมต่างๆในโลกไซเบอร์ครับ ทั้งทำเวป เขียนบล็อก วาดรูป แต่งนิยาย ตอบกระทู้ และอื่นๆอีกมากมาย

- ความจริงสันดานที่อยากเล่า ยังไม่หมดแค่นี้ครับ เพียงแต่นั่งพิมพ์จนตาเบลอ แล้วรู้สึกว่าลำดับเรื่องได้แย่ๆมากๆ ค่อนข้างไร้ทิศทาง เลยหยุดแค่นี้(แค่นี้ก็เละแล้ว)

- ขอบคุณที่กล้าแสดงตัวตนและความเห็นของคุณ

#2 By [Mr.O] on 2008-12-02 18:04

ไม่ทราบว่าผมจะเข้าจุดประสงค์ของเอนทรี่นี้ถูกหรือไม่ แต่ถ้าถูก ก็เป็นความอึดอัดใจที่ผมเคยรู้สึกเหมือนกัน
หลายครั้งที่เจอข้อความเช่น "อ้อ จริงด้วยสินะ" "คิดเหมือนกันเลย" "มันแย่มาก" "เลวจริงๆสินะ" ฯลฯ ผมจะหงุดหงิด และสงสัยว่ามันแย่ตรงไหน ผิดตรงไหน เพราะเขาไม่ได้ให้ความเห็นที่มีประโยชน์เลย
ดังเว็บบอร์ดบางแห่ง หากมีคนโพสผิดบางอย่าง ก็จะโดนคนเข้ามาถาถมด่าสาดเสียเทเสีย โดนส่วนตัวแล้วจะไม่ชอบอย่างมาก ไม่ชอบวัฒนธรรมพวกมากลากไปโดยที่ยังไม่เห็นอะไรผิดถูก ไม่ตรวจสอบซะก่อน คล้ายกับกรณีที่มีผู้สื่อข่าวโดยต่อยหน้า แล้วมีหลายคนสะใจและคิดว่าน่าจะโดน "ตั้งนานแล้ว"
ถ้าสังคมเป็นแบบนี้บ่อยๆ มันน่ากลัวนะครับ

อีกอย่างผมชอบการติตำหนิครับ แต่ไม่ชอบพวกที่ติเอาหน้า ด่าเอาจริงน่ะครับ การสร้างสรรค์ผลงานมันก็ต้องมีจุดบกพร่อง และมันต้องมีการพัฒนา การติผมว่าเป็นการให้กำลังใจอย่างดีเลยครับ

ปกติผมไม่ค่อยคอมเม้นต์ แต่อย่างน้อยที่คุณคิดว่าไม่มีคนตอบ ก็มีแล้วนะครับ (ฮา)

#1 By noomz (203.151.233.140) on 2008-12-02 01:26